X
تبلیغات
ســفـرنامه تصویری - روز هفتم سفر (تبریز - کندوان)
امروز چهارشنبه 15 خرداد ماه است و ما در تبریز هستیم. تا امروز شش روز از سفر را پشت سر گذاشته ایم. قصد داریم از موزه اصلی شهر ،موزه آذربایجان، بازدید نماییم. موزه در نزدیکی میدان اصلی شهر که به میدان ساعت معروف است واقع شده. بعد از کلی گشتن در شهر بالاخره موزه را پیدا کردیم ولی رمتاسفانه تعطیل بود. البته روی در موزه نوشته شده بود روزهای تعطیل تا ساعت 12 و نیم باز می باشد.به هر صورت به گرفتن عکس از در ورودی موزه اکتفا کردیم. در نزدیکی موزه یک کافی نت بود. من هم از فرصت استفاده کردم و مطالب دو روز گذاشته را به وبلاگ منتقل کردم.

تبریز
کلان‌شهر تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی و همچنین مرکز شهرستان تبریز است. طبق آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته است، این شهر با جمعیتی بالغ بر ۱٬۳۷۸٬۹۳۵ نفر ، چهارمین شهر پرجمعیت ایران پس از شهرهای تهران، مشهد و اصفهان می‌باشد. شهر تبریز به دلیل جای دادن بسیاری از کارخانجات بزرگ در خود دومین شهر بزرگ صنعتی در ایران پس از تهران محسوب می گردد. این شهر از شمال به کوه عینالی، از غرب به جلگه تبریز و از جنوب به دامنه های کوه سهند محدود شده و در منطقه ای به وسعت ۱۵۰ کیلومتر مربع گسترده شده است. تبریز اولین پایتخت حکومت صفویان و شهر ولی عهدنشین دودمان قاجار بوده است.
با کشفیات اخیر در محوطه مسجد کبود قدمت تبریز تا ۴۵۰۰ سال برآورد می‌شود. در سده چهارم هجری یاقوت حموی تبریز را مشهورترین شهر آذربایجان می‌خواند.
در سده‌های پنجم تا سوم پیش از میلاد تبریز یکی از شهرهای پر جمعیت آن دوران بشمار میرفته‌است. شهر دارای دروازه‌های متعددی بوده و بیش از ۳۰۰ کاروانسرای در آن جای داشته‌است. به لحاظ استقرار آن در منطقه جغرافیایی خاص شهر پی در پی دستخوش حوادث طبیعی مانند زلزله گشته‌است و همچنین به عنوان بزرگ‌ترین شهر نزدیک به ارمنستان و روم شرقی آن زمان همیشه مورد تاخت و تاز دشمنان شمالی و شمال شرقی قرار گرفته‌است. بدین علت با وجود قدمت کهن آن اکثر آثار تاریخی آن از بین رفته‌است. تبریز یکی از بااهمیت ترین مراکز بازرگانی آن دوران بوده و به‌عنوان پل ارتباطی بین شرق و غرب اهمیت فراوانی داشته‌است. مردمان آن از دیرباز به کار بازرگانی اشتغال داشتند و این فرهنگ تا کنون نگهداری شده‌است.
زبان مردم تبریز همانند دیگر شهرهای منطقه آذربایجان، ترکی آذربایجانی است. از دیگر سو، از نظر تاریخی زبان مردم تبریز همانند دیگر شهرهای منطقه آذربایجان، آذری (پهلوی) است.
مکان‌های تاریخی
• ارگ تبریز
• ربع رشیدی
• برج آتش‌نشانی
• بازار تبریز
• بنای شهرداری تبریز
• بنای ائل‌گلی (شاهگلی)
• موزه مشروطیت
• موزه آذربایجان
• موزه سنجش
• دبیرستانهای تبریز
• مساجد تبریز
• مقبرةالشعرا
• مقبره عون بن علی
شهر تبریز در ناحیه کوهستانی واقع شده است و در بیشتر ماه‌های سال هوایی سرد دارد و به همین دلیل عدهی زیادی از مردم در فصل تابستان از نقاط کویری به این شهر مسافرت می‌کنند تا از گرمای طاقت فرسای کویر رهایی یابند.
سوغاتی‌ها
آجیل، ریس، نوقا، قورابیه، اهری، کفش، فرش دستباف، صنایع دستی، پنیر لیقوان، خیارشور باسمنج و حلوا گردویی

برنامه بعدیمان روستای کندوان است. شهر تبریز علی رغم توسعه ای که یافته، تابلوهای راهنما به اندازه کافی در شهر نصب نشده و بعد از اینکه مسیر را اشتباه رفتیم، راه خروجی شهر به سمت کندوان را پیدا کردیم. روستای کندوان در 50 کیلومتری تبریز واقع شده و از توابع شهرستان اسکو می باشد. اسکو در مسیر جاده تبریز-ارومیه قرار دارد. از اسکو تا کندوان یک جاده فرعی دارد به طول تقریبا 25 کیلومتر (برای رفتن از تبریز به ارومیه، هم می توان دریاچه ارومیه را دور زد و هم از مسیر دریاچه رفت که ماشینها را با کشتی شناور منتقل می کنند. از آنجا که کندوان در مسیر دریاچه قرار داشت، همچنین می خواستیم از زیبایی دریاچه استفاده کنیم مسیر دریاچه را انتخاب کردیم).


حدودا ساعت 2و نیم به کندوان رسیدیم. بش از حد شلوغ بود و عده کثیری برای بازدید از این مکان واقعا دیدنی آمده بودند. کندوان در دامنه کوه واقع شده. خانه های روستا مانند غار در دل سنگهای کوه کنده شده. سنگهای کوه به صورت کاملا طبیعی مخروطی شکل می باشند، داخل سنگها تراشته شده و تبدیل شده به محل زندگی. خیلی زیبا و منحصر بفرد است. واقعا از گردش در کندوان لذت بردیم. نکته جالب این بود که تعداد افراد قابل توجهی در این روستای کهن زندگی می کنند. پیرمردی 9۵ ساله از اهالی بود که گفته می شد کل عمر خود را در کندوان بوده و جالب تر اینکه کنار در خانه اش نشسته بود و از بازدیدکنندگان هزار تومان می گرفت و اجازه می داد از او فیلمبرداری کنند.

کندوان
کَندُوان، روستایی است در استان آذربایجان شرقی، دارای جاذبه‌های گردشگری به دلیل شکل خانه‌های آن که به مانند کندوی عسل در دل کوه کنده شده اند.
عسل از مهم‌ترین سوغات این روستا است.
کندوان یکی از سه روستای صخره‌ای جهان است که این موجب جذابیت بی‌نظیر آن شده است. معماری روستای کندوان و جاری بودن زندگی مردم در قالب بافت قدیمی‌ آن یک استثنا در دنیا به حساب می‌آید. چرا که دیگر در ترکیه و آمریکا کسی در کاپادوکیه و داکوتا زندگی نمی‌کند. کندوان روستایی است بنا شده در صخره و تنها سازه این دهکده را سنگ‌ها تشکیل می‌دهند. خانه‌ها هرمی ‌شکل هستند و برای دام‌ها نیز حفره‌هایی در سنگ‌ها بنا شده است.
کندوان منطقه‌ای ییلاقی از رشته کوه‌های سهند است که مراتع سرسبزش عشایر زیادی را به آن جا می‌کشاند. چشمه آب معدنی کندوان نیز یکی از جاذبه‌های این روستای ۶ هزار ساله محسوب می‌شود. آب این چشمه با کمترین درصد سنگینی برای درمان بیماری‌های کلیوی بسیار مفید است.
پرفسور «دیوید رول» باستان‌شناس مشهور انگلیسی در سفر به ایران و کشف نخستین مسیر پستی دنیا، قدمت کندوان در این مسیر را یکی از استنادات خود برای نظریه فرود آدم _ یکجانشینی بشر غار نشین و زندگی اجتماعی انسان‌ها_ قرار داده است.

در نزدیکی کندوان، کنار جاده، شهری باستانی به نام حیله ور بود که در زیر خاک مدفون شده. حیله ور از لحاظ معماری شبیه کندوان است. ولی کاملا زیر خاک مدفون می باشد. تنها در چند قسمت راههای ورودی آنرا باز کرده اند. چراغ قوه را برداشتیم و به زیر زمین رفتیم و گشتی در شهر مدفون در خاک زدیم. زیبا بود دالانهای بسیار تنگ و تو در تو و تاریک، بعضی قسمتها باید کاملا خم می شدیم. به نظر می رسید انسانهایی که زمانی در این مکان زندگی می کرده اند قد خیلی کوتاهی داشته اند.


ساعت 5 کندوان را به قصد ارومیه ترک کردیم. جاده خیلی خلوت و یکنواخت بود. ساعت 6 و 30 دقیقه بود که دریاچه ارومیه از دور نمایان شد. کمی که جلوتر رفتیم صف طویلی از ماشینها توجهمان را جلب کرد. صف مربوط می شد به ماشینهایی که روی اسکله منتظر بودند تا با شناور به آن سمت دریاچه بروند. صف آنقدر طولانی بود که ابتدای صف دیده نمی شد. از سربازی که آنجا بود پرسیدیم چقدر طول می کشد تا نوبت ما شود؟ گفت: 3 ساعت، حرکت کن!


الان ساعت 9 و 30 دقیقه است و ما حدود 3 ساعت است که در صف منتظریم. هوا تقریبا تاریک شده بود و همچنان ابتدای صف نا معلوم. خلاصه به هر طریقی سعی می کنیم خودمان را سرگرم کنیم. قدم زدن کنار دریاچه، خوردن چای و هندوانه، آهنگ گوش کردن و ...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
الان ساعت نزدیک 1 نیمه شب است و ما بالاخره موفق شدیم سوار شناور شویم. تقریبا 6 ساعت توی صف بودیم!!!

+ نوشته شده توسط حسین در جمعه هفدهم خرداد 1387 و ساعت 21:18 |